علت و درمان جدا شدن ناخن از گوشت

این مطلب را با دوستان خود
به اشتراک بگذارید:

بافت ناخن به‌گونه‌ای است که به‌صورت محکم به بافت پوست زیر آن چسبیده است. اما در برخی از مواقع تحت شرایط خاصی ممکن است ناخن از قسمت انتهایی آن از گوشت بلند شود. شایع‌ترین دلیل جدا شدن ناخن از گوشت خود، ضربه است. اما برای آشنایی بیشتر با دلایل جدا شدن ناخن از بستر آن، این مقاله را تا انتها مطالعه کنید.

دلایل جدا شدن ناخن از بافت زیرین آن چیست؟

ازجمله دلایل رایجی که می‌تواند موجب جدا شدن ناخن از بافت زیرین آن شود، عفونت‌های میکروبی زیر ناخن، پسوریازیس، قارچ‌های ناخن، اگزمای ناخن یا بافت اطراف ناخن و زگیل زیر ناخن است.

اونیکولیز یا جدا شدن ناخن از بستر زیرین آن، ممکن است باعث ایجاد مشکلاتی دیگری همچون بدفرم شدن ناخن، عفونت‌های قارچی و میکروبی شود. به همین علت فردی که دچار این عارضه می‌شود، باید به‌صورت مرتب ناخن‌های خود را تمیز نگه‌داشته تا اینکه از بروز عفونت‌های ثانویه جلوگیری کند.

از دیگر عواملی که موجب بروز بیماری اولیکولیز در فرد می‌شود می‌توان به استفاده تکراری و روزانه از ناخن برای تایپ کردن یا ماشین‌حساب زدن باشد. استفاده بیش‌ازحد مانیکور هم می‌تواند باعث جدا شدن ناخن از بافت زیرین آن شود. اگر به‌صورت مکرر با آب در تماس هستید و ناخن‌هایتان به‌صورت طولانی در آب غوطه‌ور‌است، احتمال جدا شدن ناخن از بافت زیرین آن وجود دارد.

مصرف برخی از داروها نیز ممکن است باعث جدا شدن ناخن از بافت زیرین آن شود. ازجمله این داروها می‌توان به آنتی‌بیوتیک‌های فلوروکینولون، داروهای پیشگیری از بارداری، داروهای ضد سرطان و کلوپرومازین اشاره کرد.

جدا شدن ناخن از بستر

چه افرادی بیشتر در معرض جدا شدن ناخن از گوشت هستند؟

احتمال ایجاد این نوع عارضه پوستی در تمامی افراد در تمام سنین، از هر دو جنسیت و از هر نژادی به یک‌میزان می‌توانند به این نوع عارضه پوستی دچار شوند. البته ناگفته نماند که چنین عارضه پوستی در بزرگ‌سالان زن بیشتر وجود دارد.

ازآنجایی‌که دلایل مختلفی می‌تواند موجب جدا شدن ناخن از گوشت شود، پزشک ممکن است بدن بیمار را برای بیماری‌های مختلفی همچون تیروئید موردبررسی قرار دهد. چنانچه بیمار مبتلابه عفونت‌های قارچی باشد، باید نمونه‌ای از بافت زیر ناخن را برداشت و برای بررسی به آزمایشگاه ارسال شود.

علائم و نشانه‌های جدا شدن ناخن از گوشت چیست؟

اونیکولیز و یا جدا شدن ناخن از بستر خود می‌تواند علائم مختلفی داشته باشد که در اینجا به برخی از این علائم اشاره می‌کنیم.

  1. این نوع عارضه پوستی، معمولاً هیچ دردی ندارد و دلیل آن به خاطر جدا شدن تدریجی ناخن از گوشت است؛ اما در برخی از موارد ممکن است با درد نیز همراه باشد و آن‌هم هنگامی است که به ناخن ضربه واردشده و این ضربه موجب می‌شود که آلودگی به زیر ناخن رفته و ایجاد عفونت می‌کند.
  2. زمانی که ناخن از بستر خود جدا می‌شود، قسمت بزرگ ناخن ناهموار بوده و ممکن است به رنگ سفید و یا زرد و در برخی از موارد به رنگ سبز درآید.
  3. تغییر رنگ ناخن می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ اما رایج‌ترین دلیل آن عفونت‌های ثانویه است.
  4. در برخی از موارد ممکن است لبه ناخن پوست ضخیمی را زیر خود جمع کند. در برخی از مواقع نیز ممکن است ناخن چاله شده و با ایجاد انحنا، ناخن تغییر شکل بدهد.
  5. زمانی که ناخن از گوشت خود جدا می‌شود، یک مرز نامنظمی بین قسمت‌های صورتی که از زیر ناخن بیرون آمده و لبه خارجی سفید ناخن ایجاد می‌شود.

روش درمان جدا شدن ناخن از گوشت چگونه است؟

درمان جدا شدن ناخن از گوشت، مشکل است. چنانچه علت جدا شدن ناخن از گوشت، ضربه باشد، بهترین راهکار، کم کردن شدت ضربه به ناخن است؛ اما درصورتی‌که دلیل آن، بیماری‌های پوستی باشد، باید درمان‌های دارویی را آغاز کرد.

یکی از بیماری‌های داخلی که می‌تواند باعث جدا شدن ناخن فرد از گوشت شود، بیماری تیروئید است. البته برای تشخیص صد در صد بیماری می‌بایست سابقه بیماری فرد را مشخص کرد. درصورتی‌که در دیگر مناطق پوست، علائم پسوریازیس وجود داشته باشد، جدا شدن ناخن از گوشت می‌تواند یکی از دلایل بروز این بیماری باشد.

اما اگر علائمی همچون ضخیم شدگی پوست سر آرنج و یا زانو، التهاب و قرمز شدگی پوست، سوراخ‌های فرورفته در ناخن وجود نداشته باشد، نشان می‌دهد که فرد مبتلابه پسوریازیس نیست. البته برای تشخیص صحیح بیماری لازم است که فرد آزمایش قارچ ناخن بدهد.

درصورتی‌که تمام این احتمالات رد شود و تشخیص دکتر این باشد که فرد مشکل تیروئید دارد، به‌احتمال بسیار زیاد، پرکاری تیروئید دلیل اونیکولیز است. حتی ممکن است که اختلال تیروئید تحت کنترل باشد، اما بااین‌حال احتمال دارد فرد مبتلابه مشکلات پوست و ناخن شود. در بیشتر مواقع ممکن است مشکلات تیروئیدی که منجر به مشکلات پوستی شده‌اند، درمان شود؛ اما همچنان مشکلات پوست و ناخن وجود داشته باشد.

در برخی از موارد ممکن است که فرد بعد از درمان کامل تیروئید، سال‌های سال مشکل ناخن داشته باشد؛ اما این نکته را در نظر داشته باشید که به ‌مرور زمان این مشکل برطرف خواهد شد.

یکی از راه‌های درمان اونیکولیز، درمان دارویی است که معمولاً توسط کورتون‌ های موضعی انجام می‌شود.

روش‌های جلوگیری از اونیکولیز چیست؟

درصورتی‌که عارضه جدا شدن ناخن از گوشت و یا انیکولیز در اثر حساسیت فرد به موارد زیر ایجاد شود، به‌آسانی می‌توان از ایجاد چنین عارضه‌ای جلوگیری کرد. در صورت بروز حساسیت چسب، اکریلیک، استونی که در مانیکور و پدیکور استفاده شود و استفاده از ناخن مصنوعی می‌تواند منجر به ایجاد عارضه اونیکولیز شود.

درصورتی‌که استفاده از ابزاری مانند لاک یا استون استفاده کنید، بهتر است از یک داروی ضد آلرژی استفاده کنید.

درصورتی‌که رشد قارچ و یا مخمر باعث ایجاد اونیکولیز شده باشد، بهتر است برای جلوگیری از گسترش عفونت، بهتر است مراقبت بیشتری از ناخن‌ها انجام شود تا از انتشار عفونت جلوگیری شود. اما می‌توانید برای جلوگیری از عفونت بیشتر ناخن‌ها، از آنتی‌بیوتیک‌های طبیعی استفاده شود. البته این نکته را نباید از ذهن خود دور کنید که هر گز نباید دست آلوده را به دهان خود ببرید، چراکه ممکن است موجب انتقال قارچ و مخمر به دهان شود.

مصرف سرکه و پراکسید هیدروژن، روغن درخت چای و جوش‌شیرین می‌تواند در کاهش این عارضه پوستی مؤثر باشد. از دیگر مواردی که می‌تواند به کاهش اونیکولیز کمک کند: استفاده از جوراب‌های تمیز، خشک نگه‌داشتن پا‌ها، استفاده از کفش‌هایی با تهویه مناسب می‌تواند در کاهش عوارض این عوارض مؤثر باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *